Wij respecteren uw privacy

Wij plaatsen cookies om onze website gebruiksvriendelijker te maken en beter af te stemmen op uw voorkeuren.

Tien jaar La Vecchia Scuola gerenoveerde oude dorpsschool

Tien jaar La Vecchia Scuola: van dorpsschool tot luxe B&B in Le Marche

Gepubliceerd op 19 februari 2026 | Bijgewerkt op 20 februari 2026 door Gonnie Adriaans

La Vecchia Scuola is een luxe B&B in Montefano Le Marche die wordt gerund door Gonnie en Jurgen. Sinds de opening in 2016 groeide de gerenoveerde dorpsschool uit tot een complete vakantie-ervaring met vijf kamers, zwembad, driegangen ontbijt, wekelijkse Italiaanse kookavond, eigen olijfolie (Vigore), een glossy magazine, een kookboek en Roos als nieuwe virtuele reisassistent. Elk seizoen zijn ze volgeboekt met meer dan 30% terugkerende gasten. Daarnaast staan ze in de Top 10 B&B van Italië (Zoover) en ontvingen de Travelers' Choice Winner (Tripadvisor).

In mei 2016 openden we de deuren van La Vecchia Scuola. Een gerenoveerde dorpsschool met vijf kamers, een tuin en een droom. Maar als ik eerlijk ben: de eerste twee jaar zag ik vooral wat er nog moest gebeuren als ik rondliep, niet wat we al hadden bereikt. Dat is gelukkig veranderd. Nu kan ik genieten van wat er staat. Het is af, al zijn we altijd aan het verbeteren en mooier maken.

Wat er in die tien jaar is veranderd, kun je niet samenvatten als een lijstje verbouwingen. Elke stap die we hebben gezet, kwam voort uit wat we bij onze gasten zagen. Wat ze nodig hadden, wat ze misten en waar ze blij van werden. Dat is hoe La Vecchia Scuola is geworden wat het nu is.

Hoe heeft de B&B zich ontwikkeld?

De eerste twee seizoenen hadden we geen zwembad. En we hebben lang getwijfeld of we er een wilden. We waren bang dat we de doelgroep die we aan het opbouwen waren zouden kwijtraken. We zagen al schreeuwende kinderen voor ons die een plons maakten. Maar de zomers waren warm, en we merkten dat gasten overdag graag op het terrein bleven. Dus kozen we ervoor, met de afspraak dat de sfeer van rust en kwaliteit voorop zou blijven staan. Dat is gelukt. Het zwembad is nu een van de fijnste plekken op het terrein, met uitzicht op de heuvels en de olijfgaard.

Ook hadden we in het begin geen airconditioning. Maar de zomers bleken best warm te zijn dus dat hebben we direct aangepakt.

Gasten die langer bleven, moesten elke avond uit eten. We merkten dat ze het ook fijn vonden om 's avonds op het terrein te blijven, met een hapje en een glas wijn. Daaruit kwam het idee voor de buitenkeuken en de wijnbar. Een plek waar gasten zelf iets kunnen klaarmaken of gewoon kunnen zitten met een goed glas uit de regio, terwijl de zon ondergaat achter de heuvels. Dat bleek een succesformule te zijn. 

Emigratie naar Le Marche

Hoe is het ontbijt bij La Vecchia Scuola veranderd?

In het begin serveerden we een ontbijtbuffet. Eerst in onze eigen keuken en later in de cantina waar het wat koeler was. Toen corona kwam, moesten we iets bedenken. We gingen uitserveren, deels uit noodzaak, deels omdat we al langer iets nieuws wilden proberen.

Het bleek een schot in de roos. Gasten vonden het fijner en wij konden direct meer aanwezig zijn. We hebben het uitgebouwd naar een driegangen ontbijt met mooie opmaak en verse producten. Gasten blijven aan tafel zitten en wij serveren verse koffie met diverse ontbijtgerechten en lopen rond. Aan de lange ontbijttafel ontstaan gesprekken over wat je die dag kunt doen. Het ontbijt is nu een van de momenten waar gasten het vaakst over schrijven in hun recensies.

Hoe werkt de Italiaanse kookavond?

Hoe werkt de Italiaanse kookavond?

We kookten in het begin zelf voor onze gasten, eenmaal per week. Maar naast de kamers, het ontbijt en alles wat erbij komt, was dat te veel. Dus zochten we een lokale kok die de echte Marchigiaanse keuken kon laten proeven. Nu kookt Gabriella wekelijks in de buitenkeuken, terwijl gasten aan de lange tafel zitten en kunnen meekijken. Jurgen serveert de wijnen en legt de gerechten uit. Wij eten zelf ook gezellig mee, aan het kookeiland naast de kok. Het is elke week een van de hoogtepunten van het verblijf.

Italiaanse kookavond


Hoe kwam La Vecchia Scuola aan een eigen olijfgaard?

De olijfgaard naast ons terrein was er altijd al, maar was niet van ons. Jurgen zei weleens: als we die toch eens konden kopen, dan doe ik dat direct. Maar onze buurman had al gezegd dat de eigenaar niet aan buitenlanders zou verkopen. Totdat hij op een dag aan de poort stond.

We waren heel blij, maar moesten nog flink onderhandelen. Toen we bij de notaris vandaan kwamen, brak corona uit. Daar zaten we dan, in een olijfgaard die helemaal verpauperd was. Dus lieten we de bomen flink snoeien, leerden we hoe je een gaard verzorgt en opbouwt. En terwijl we op het bankje zaten, alles gesloten, geen uitzicht op wanneer we weer open konden, kwamen we op het idee voor het olijfboomarrangement. Bij drie nachten kreeg je in het najaar olijfolie van jouw boom thuisgestuurd. Binnen een dag waren alle twintig bomen vergeven. Gasten kwamen op vakantie bij hun boom, kregen een certificaat en we hingen een bordje met hun naam in de boom naar keuze.

Na twee jaar was de productie op volle toeren. Toen zijn we onze eigen olijfolie gaan verkopen: Vigore. Een nieuwe naam met eigen flesjes en zelf ontworpen etiketten. In het najaar sturen we verse olijfolie naar Nederland en tijdens het seizoen nemen gasten het mee naar huis. Verse olijfolie uit de olijfgaard in je eigen keuken of om cadeau te doen.  

Jurgen en Gonnie die emigreren naar Italië Jurgen en Gonnie die emigreren naar Italië Jurgen en Gonnie die emigreren naar Italië

Hoe zijn het kookboek en de glossy ontstaan?

Tijdens de Italiaanse avonden vroegen gasten steeds vaker: dit is zo lekker, mag ik het recept? Op een gegeven moment dacht ik: we gaan er een boek van maken. Alle recepten zijn opgeschreven zoals de kok dat doet, op de Italiaanse manier maar de helft vergeten want dat weet je toch wel? Het was een flinke klus om alles goed in het boek te krijgen met mooie foto's erbij. We hebben er ook de verhalen van de kok bij gezet, over hoe zij het leerde van haar moeder, die het weer leerde van haar moeder. Zo werd het meer dan een receptenboek. Gasten nemen graag een kookboek mee naar huis en vragen Gabriella om een handtekening te zetten aan het einde van een leuke Italiaanse avond. 

Kookboek inzien

En de glossy? In de eerste jaren hadden we een map met folders en openden we de kaart om aan te wijzen waar gasten naartoe konden. Maar je zag mensen verdwalen in de hoeveelheid informatie. Leuk, maar het kostte ook veel tijd. De glossy is een boek vol tips en routes uit al onze jaren hier. Twee lange winters staken we er al onze tijd en energie in. Alles wat wij weten over Le Marche, gebundeld in een magazine dat gasten vooraf kunnen bestellen of op de kamer vinden. Veel gasten vertellen dat het hun enorm veel voorpret geeft.

Naar glossy

Glossy Via Le Marche gemaakt door Jurgen en Gonnie
"We kwamen hier voor het leven. De B&B groeide mee." "We kwamen hier voor het leven. De B&B groeide mee." "We kwamen hier voor het leven. De B&B groeide mee."

"We kwamen hier voor het leven. De B&B groeide mee."

Over ons

Hoe is het om als Nederlander in een Italiaans dorp te wonen?

Je kunt emigreren naar Italië en toch op afstand blijven. Dat zie je vaak genoeg: buitenlanders die in hun eigen bubbel leven en met andere expats omgaan, de taal niet echt leren. Wij wilden dat niet. Als je ergens wilt wonen, moet je er ook echt integreren.

In Montefano betekent dat: de taal spreken, de buren kennen en weten wie je moet bellen als er iets kapot is. Niet omdat het handig is voor de B&B, maar omdat het zo werkt hier. Je bent onderdeel van een gemeenschap, of je bent het niet.

Geen vakantiehuis waar we alleen in de zomer zijn. We wonen hier het hele jaar door. Tijdens corona kregen we vaak de vraag: gaan jullie nu terug naar Nederland? Nee, zeiden we dan. Voor mensen hier is het belangrijk dat je lief en leed met elkaar deelt.

Wanneer voelde het alsof jullie erbij hoorden?

Al binnen een paar maanden werden we uitgenodigd voor het feest van onze buurman die vijftig jaar getrouwd was. We hadden nog nooit een Italiaans feest bijgewoond, dus ik informeerde bij een andere buurvrouw hoe dat hier in zijn werk gaat. Over het cadeau, het moment om dat te geven en de etiquette. Ze legde uit dat je het cadeau niet meeneemt naar het feest, maar vooraf laat bezorgen. Praktisch, zodat het echtpaar niet met tassen vol cadeaus naar huis hoeft. We kochten een mooie vaas bij de bloemenwinkel in het dorp en de bloemist bracht hem die ochtend langs.

De avond zelf was met familie en buren. Acht gangen. Om half een waren we nog niet aan het toetje. Wij hadden gasten, dus om zes uur op de volgende ochtend. Om half twee zijn we toch maar naar huis gegaan. Maar dat we erbij mochten zijn, als nieuwe buitenlandse buren, dat zei genoeg.


Hoe ging het met de Italiaanse taal?

In het begin knik je vooral. Je begrijpt niet alles, maar je probeert uit het hele verhaal te halen waar het om gaat. Je kent de namen van plaatsen nog niet, de mensen niet, de betekenis van woorden ontgaat je. Dan komt er een omslag. Je begrijpt steeds meer en kunt gericht vragen wat je niet helemaal volgt. Nu spreken we de taal goed, al is het natuurlijk nooit zoals je moedertaal. En als het echt dialect wordt, Montefanees, dan heb ik soms nog moeite. Daar hebben ze hier wel een handje van.

Maar de taal spreken maakt alles anders. Het opent deuren die anders dicht blijven. Mensen waarderen het als je de moeite neemt om hun taal te leren, ook als het niet perfect is.


Wat merken gasten van jullie band met het dorp?

We nemen gasten regelmatig mee naar lokale feesten. In Montefano zijn er zo'n zes per jaar, verspreid over de seizoenen. In juli is er een groot feest in de kloostertuin, georganiseerd door de twee broeders die het klooster beheren. Zij geven les aan de universiteit van Rome, schrijven boeken en zijn landelijk bekend. Het is een besloten avond met eten en muziek, waar wij elk jaar voor worden uitgenodigd. Lokaler krijg je het niet, en als gast bij ons kun je daar bij zijn.

Gasten worden in het dorp ook herkend. Op de markt of in de bar en bij de bakker. Mensen vragen: La Vecchia Scuola? Jurgen en Gonnie? Onze buurman ging op dinsdag altijd naar de markt. Zijn vrouw liep over de markt, hijzelf zat in de bar met een aperitivo. Onze gasten die ik de tip gaf om een cappuccino te drinken bij Katja in de bar, kregen van hem een aperitivo aangeboden. Omdat hij dacht: dit moeten gasten zijn van Jurgen en Gonnie. Ze kwamen dan lachend achterom en zeiden: volgend jaar moeten we terugkomen, want hij krijgt van ons nog een drankje.

Dat soort momenten brengt gasten in contact met de Italiaanse bevolking op een manier die je op een vakantieadres zelden meemaakt.


Welke Italiaanse gewoontes hebben jullie overgenomen?

De middaglunch is in Italië heilig. Iedereen eet thuis of in een restaurant. Een boterham met kaas op kantoor kennen ze hier echt niet. Wij hebben inmiddels ook onze hoofdmaaltijd in de middag. Dan koken we en valt het leven even stil. Tussen twaalf en twee moet je ook echt nergens aankomen, dat is hier not done.

Dat soort gewoontes neem je niet bewust over, ze sluipen erin. En op een gegeven moment merk je dat je niet meer als Nederlander in Italië woont, maar gewoon in Italië woont.

Nieuwe plannen B&B na emigratie

Waar staat La Vecchia Scuola nu?

We gaan dit jaar ons elfde seizoen in. Vijf kamers en elk seizoen volledig volgeboekt, vrijwel uitsluitend via directe boekingen. Ruim 30% van onze gasten komt terug, sommigen al voor de zesde keer. La Vecchia Scuola is meerdere keren uitgeroepen tot top 10 B&B van Italië en is Travelers' Choice Winner op Tripadvisor.

Maar wat ons meer zegt dan cijfers, is dat gasten terugkomen om dezelfde reden als de eerste keer: ze voelen zich hier thuis.


Wat maakt La Vecchia Scuola meer dan een B&B?

In tien jaar is er iets gegroeid dat groter is dan de optelsom van de losse onderdelen. De glossy die gasten vooraf bestellen en die voorpret geeft. Het kookboek met recepten uit de Italiaanse avonden. De olijfolie die thuis in de keuken staat als herinnering. Roos de virtuele reiscoach die je helpt om Le Marche te ontdekken nog voordat je hebt geboekt. En wij die aan de poort staan als je aankomt.

Het is geen aanbod dat we hebben bedacht. Het is in tien jaar ontstaan, stuk voor stuk, omdat we merkten wat gasten nodig hadden. Samen vormt het een geheel dat begint bij de eerste oriëntatie en niet stopt als je weer thuis bent.

Welke rol hebben Gonnie en Jurgen?

We runnen La Vecchia Scuola samen, maar ieder op zijn eigen manier. Jurgen is er bij het ontbijt, onderhoudt de olijfgaard en het zwembad en is degene die de regio opent voor gasten. Hij kent de wegen, de wijnhuizen, de wandelpaden, de producenten. Ik doe de kamers, de was, de boekingen en de communicatie met sociale media. Samen serveren we het driegangen ontbijt, samen staan we aan de poort als gasten aankomen.

Dit seizoen gaan we meer met gasten op pad. Jurgen neemt ze mee naar plekken die je alleen vindt als je hier woont: een ochtend bij een kaasmaker, een wandeling over de Conero, een bezoek aan een cantina waar de eigenaar zijn oudste fles opentrekt. Niet als georganiseerde excursies met een programmaboekje, maar zoals we het zelf zouden doen als we vrij hadden. Korte uitstapjes in een ochtend of middag, zodat je het echte Italiaanse leven kunt ervaren.

Wat doet Roos?

Wat doet Roos?

De manier waarop mensen hun vakantie zoeken verandert. Steeds meer oriëntatie verloopt via AI-tools. Mensen willen zelf ontdekken, op hun eigen tempo en zonder meteen contact te hoeven leggen. Daaruit is Roos ontstaan: je persoonlijke virtuele reisassistent op onze website.

Roos helpt je om Le Marche te verkennen zonder dat je zelf alles hoeft uit te zoeken. Welke kamer past bij je, hoe kom je er, wat is er te doen, wanneer is de beste tijd om te komen. Ze is er voor mensen die nog niet zeker weten of ze bij ons willen logeren en liever eerst vrijblijvend rondkijken. Alles wat Roos weet, is gebaseerd op wat wij in tien jaar hebben geleerd. En zodra je persoonlijk contact wilt, verbindt ze je door met ons. 

Dit is Roos

Wat is de richting voor de toekomst?

We worden soms gevraagd of we willen uitbreiden. Meer kamers, een tweede locatie. Het antwoord is nee. We willen niet groter worden, we willen dat wat we bieden nog beter wordt. Meer verdieping met meer kwaliteit en meer ruimte om het goed te doen.

Vorig seizoen hebben we alle kamers onder handen genomen: nieuwe bedden, nieuw meubilair, nieuwe vloeren en volledig gerenoveerd sanitair. Niet omdat het moest, maar omdat we willen dat gasten merken dat we blijven investeren in hun comfort. Alles is weer fris en van deze tijd.

De uitstapjes met Jurgen zijn daar een ander voorbeeld van. We voegen geen dingen toe om meer te verkopen, maar omdat we geloven dat je Le Marche het beste leert kennen als iemand je meeneemt die hier woont. Dat is waar we in investeren: in de beleving, niet in de schaal.

En het grootste toekomstplan? Dat is misschien wel het eenvoudigste. Hier oud worden. We wortelen elk jaar dieper in Montefano, in de gemeenschap, de cultuur en in het ritme van het leven hier. Dit is niet meer ons project. Het is ons thuis geworden.

Meer artikelen over 'Ik Vertrek"